ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 169 / 520

ประโยค - วิวิมิธิกรรมเปล่า ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 209 โรค มรรสังเหมือนยา หรือว่าทุกข์สังเหมือนขาดแคลนอาหาร สมุทัยสังเหมือนฝนไม่ดี นิริสังเหมือนมีอารมณ์สมบูรณ์ มรรสังเหมือนฝนดี สังจะ ๕ นี้ นับดีพึงทราบโด

บทนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอริยสัจ ๔ ซึ่งเกี่ยวข้องกับธรรมชาติของทุกข์และสมุทัย โดยใช้การเปรียบเทียบกับสภาพอากาศและปัจจัยต่างๆ ในชีวิต เช่น การขาดแคลนอาหารและฝนไม่ดี การทำความเข้าใจในหลักการเหล่า

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ๓ ตอนที่ ๑- หน้าที่ ๒๑๐ ในกฎกัณนั้น ธรรมทั้งหลายสัมปุฏกัมมรรและสามัญผล ทั้งหลาย ชื่อว่าเป็นทุกข์ เพราะเป็นสงสารทุกข์ ตามพระบาลีว่า “สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์” แทไม

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงความหมายของทุกข์ตามหลักอริยสัจในพระพุทธศาสนา ผ่านการศึกษาความเข้าใจในธรรมที่ไม่เที่ยงซึ่งถือว่าเป็นทุกข์ ตามคติพระบาลีว่าด้วยอริยสัจและความสัมพันธ์ระหว่างทุกข์กับธรรมชาติของการดำ

ประโยค - วิปัสสนากัมโพชภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้าที่ 211 ประกาศหนึ่ง [โดงว่าวเปล่า] ในสองข้อว่า "โดยง่ายเปล่าและโดยอย่างต่าง ๆ มีอย่างเดียว เป็นต้น นี้ พึงทราบวินิจฉัยโดยง่ายเปล่าก่อน เพราะ (เมื่อว่า) โดยปร

ในบทนี้กล่าวถึงหลักการที่ระบุว่าทุกข์มีอยู่จริง แต่ไม่มีผู้รับทุกข์หรือผู้กระทำ นอกจากนี้ยังสอนให้เห็นความว่างเปล่าในทุกสิ่ง ข้อความได้ชี้ให้เห็นว่าสิ่งที่เรารับรู้และกระทำนั้นไม่มีตัวตนที่แท้จริง ปรั

ประโยค- วิชาชีววิทยา เล่ม 3 คาบ ตอน 1 - หน้าที่ 212 ความว่างในจิตใจ 4 นั้น พึงทราบดังนี้ คือ สังจะ สองข้างต้น ว่างจากความยั่นยืน ความงาม ความ สุข และความเป็นตัวตน องตามา (คืออีโรจ) ว่างจากความเป็นตัว

เนื้อหานี้วิเคราะห์ความว่างในจิตใจและอธิบายว่าเป็นสิ่งที่พึงทราบ มีการกล่าวถึงหลักการของสังจะ ซึ่งระบุว่าสำหรับความสุขและการไม่มีทุกข์ในสมุทัยนั้นต้องเข้าใจความเป็นเหตุและผลอย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ยังได

ประโยค - วิชาธรรมเวคปก ภาค ๓ ตอนที่ ๑๓ ในลักษณะ ๔ นี้ สังจะ ๓ ว่างจากนิธิฤทธิ์ (คือ นิธิ) เล่า คำว่า ๓ ว่างจากลักษณะ ๓ นั้น สังจะที่ เป็นเหตุจากลักษณะนี้เป็นผล ลักษณะที่เป็นผลนั้น กล่าวว่างจากลักษณะท

บทความนี้กล่าวถึงลักษณะต่างๆ ของนิธิฤทธิ์ และการถอดความหมายที่เกี่ยวข้องกับเหตุและผล รวมถึงการจำแนกประเภทต่างๆ เช่น นาม รูป อุปาทานขันธ์ และการสังเคราะห์ของบัณฑิต นอกจากนี้ยังมีการวินิจฉัยและวิเคราะห์

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล่า ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้า ๒๑๕ สัมมนาส่งกับประไดด้วย ธรรม (๒) นี้ ท่านสงเคราะห์ด้วยปัญญา ขั้น "ดังนี้" เพราะในธรรมนั้น ธรรม ๓ มีสัญลักษณ์เป็นต้น เป็นศิลแท้ เพราะเหตุนี้ ธรรม ๓ นั้

บทความนี้กล่าวถึงแนวทางการปฏิบัติในธรรม ๓ และการสะท้อนในประสบการณ์ทางจิตใจ โดยเน้นถึงการใช้สติและวิริยะในการบรรลุเป้าหมายภายในชีวประวัติของนักปฏิบัติ เปิดเผยถึงความสำคัญของการรวมตัวของสมาชิกในสะนมธรรม

ประโยค- วัตถุมีสรรเปล่าภาค ๑ หน้าที่ 216 สองจิ้งก้ามตัวลงให้หลังแก่สหายผู้นั้น สหายผู้นั้นแม้บินอยู่หลังสหาย ที่สองแล้ว แต่ตัวยังโงนงน ก็ยังเก็บไม่ได้ ที่สหายอีกคนหนึ่งจึงเอียง ไหลให้สหายผู้นั้น สหายผ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบการเก็บดอกไม้กับการฝึกฝนธรรม เช่น สัมมาวายามะและสติ โดยใช้ตัวอย่างจากกลุ่มสัตว์ที่อาศัยกันเพื่อสื่อสารแนวคิดเรื่องการพัฒนาจิตใจและการนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน โดยสามารถเห็

ประโยค - วิถีธรรมกรรมเปล่าก ๓ - หน้าที่ 217 เหรียญบาลเปล่าที่ (ฝา) มือแล้ว แม้เป็นผู้ใครจะตรวจในทุก ส่วน (ของเหรียญ) มีอาจใช้เปล่าตากพลิก (คู) ได้เลย ต่อ ใช้นิ้วนมือ (จับ) พลิกไปมา จึงอาจดูส่วนนี้ส่ว

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์วิถีธรรมกรรมและองค์ธรรมในมรรคทั้ง ๓ และ ๔ ซึ่งเน้นการปฏิบัติด้วยปัญญา ระบุถึงสัมมาทิฐิและสัมมาสังกัปปะเป็นส่วนสำคัญในการพิจารณาถึงอารมณ์และการตัดสินใจต่างๆ โดยอ้างอ

ประโยค - วิสัยทัศน์กรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๑๘ [โดยมีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน] ข้อว่า "โดย (สภาและวิสัยทัศน์) มีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน ควบว่า สัจจะทุกข้อมีส่วนเสมอกันและกัน โดยเป็นธรรมไม่กลายเป็นไม่จริ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวิสัยทัศน์ของกรมเปลในการอธิบายความสำคัญของทุกข์และการระบุเหตุต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อสภาพของมนุษย์ โดยอิงจากการสนทนาระหว่างพระองค์กับพระอานนท์ ซึ่งรวมถึงการเปรียบเทียบการยิงลูกปลาที่ใช

ประโยค - วิถีธรรมมรรคเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒ หน้าที่ 219 (ฝ่ายหนึ่ง) และโดย (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปรัชญธรรม (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปกัตพุทธธรรม สังจะ ๒ ข้างปลายล่า นับว่าสมรวมกัน เหตุเป็นธรรมทั้งอีกา เพราะเป็นธรรมลั

ในบทนี้มีการพูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างธรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิถีธรรมมรรค รวมถึงการแยกแยะความแตกต่างระหว่างฝ่ายต่างๆ ทั้งต้องค้นคว้าหาเหตุผลที่แตกต่างกันในแต่ละส่วนของธรรม เพื่อสร้างความเข้าใจที่ช

ประโยค - วิถีธรรมครอบเพลา คณะ ๑ หน้าที่ 220 เป็นอนาร์มธรรม (ธรรมไม่มีอามน) ผู้มีสติปัญญาพึงทราบความที่อริยสงฆ์ส่วนเสมอกัน และเสมอกัน โดยประธาน และโดยนัยดังกล่าว มาทีนี้แล้ว บริเวณที่ ๑๖ ชื่ออินทรีสั

บทความนี้กล่าวถึงวิถีธรรมที่มีหัวใจสำคัญเกี่ยวกับองค์ประกอบของธรรมที่ไม่มีอามน โดยมีการชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของความรู้และสติปัญญาซึ่งจะช่วยให้สาธุชนสามารถเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น โดยมีอินทรีสัจฉนท์เป็นตัว

ประโยค - วิทยาธรรมเปนภาค ๓ ตอนที่ 221 ปัญญาภูมิเทศ เพราะเหตุในธรรมทั้งหลาย ที่เป็นภูมิแห่งปัญญานั้น ที่ท่านกล่าวไว้ว่า "ธรรมทั้งหลายดังโจชนิ อตานะ ธาตุ อินทรีย์ และปฏิสนธุมบเป็นอกี เป็นภูมิ (แห่งปัญญ

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงการสังวรรณนาเกี่ยวกับปัญญาภูมิและปฏิสนธุมบาที่เป็นพื้นฐานแห่งปัญญา พร้อมอธิบายธรรมต่าง ๆ เช่น อตานะ ธาตุ อินทรีย์ และปัญญาสมบูรณ์ ที่เกี่ยวข้องในแนวคิดที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว

ประโยค - วิถีธรรมรวมแปลก ตอน ๑ - หน้าที่ 222 ธรรมะนะ โสภะ ปริทิวา ทุกขะ โทมนัส อุปายาส มีเพราะปัจจัยอัน ชาติ ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนั้น ย่อมมีดังนี้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า "ปฏิจสมุท"

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับปฏิสมุทธรรม โดยเน้นว่าธรรมะมีลักษณะไม่เที่ยงและเกิดจากปัจจัยต่างๆ ที่ทำให้เกิดความทุกข์และความเสื่อม ดุจเดียวกับวัฏจักรการเกิดและดับ พร้อมด้วยการอธิบายถึงกระบวนการเกิดข

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๓ หน้าที่ 223 [ความหมายของคำปฏิสนธิสมมุตา] ส่วนความ (ต่อไป) นี้ เป็นความหมายสังเขปในปฏิสนธิสมมุตา และปฏิสนธิบุรณธรรมนัน ธรรมที่เป็นปัจจัยทั้งหลาย ฟังทราบว่าชื่อ ปฏิสนธิสมม

ในบทนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'ปฏิสนธิสมมุตา' ซึ่งหมายถึงธรรมที่เกิดจากปัจจัยหลายอย่าง และอธิบายถึงการแสดงปฏิสนธิสมมุติในพระสูตร โดยการทำความเข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการไม่เกิด

ประโยค - วิสุทธิมรรคนเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๒๒๔ สุ่งขาวทองหลายมีเพราะปัจจัยคือวิสิษา ตตตา (ความมีเพราะปัจจัย อย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด วิสิษา (ความไม่มีที่จะไม่มีเพราะ ปัจจัยอย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด อ

ในบทนี้กล่าวถึงความเป็นปัจจัยในธรรมว่าทุกอย่างเกิดขึ้นได้เพราะปัจจัยต่างๆ ส่งผลต่อกันและกัน โดยแยกแยะความสำคัญของแต่ละปัจจัย เช่น อวิสิษฏตาและอนัญญถฏตา ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ทำให้ธรรมเกิดห

ประโยค - วิถีธรรมกรอบภาค ๓ ตอนที่ 225 ขึ้นเพราะปัจจัยของธรรม (ที่เป็นผล) อีกอย่างหนึ่ง ตรรศรียกว่า อิทัปปัจจูตา (ความที่สิ่งนี้เป็นปัจจัยของสิ่งนี้) ก็เพราะความเป็นปัจจัย หรือเพราะเป็นประชุมแห่งปัจจั

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอิทัปปัจจูตา ซึ่งหมายถึงความเป็นปัจจัยของสิ่งหนึ่ง ๆ ที่ส่งผลต่อสิ่งอื่น ๆ ทั้งนี้ อิทธิปัจจยาเป็นตัวแทนของประชุมแห่งปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดผลเช่นเดียวกัน นอกจากนี้ยังอธิบายถึงคำ

ประโยค- วิชาธรรมาภิบาล ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 226 ซึ่งเดิมทีเขากำหนดฉันชื่อว่า "ปฏิจจสมุปบาท" คำของเจ้าลัทธินั้นไม่ชอบเพราะอะไร? เพราะไม่มีพระสูตร (ฮ้าง) เพราะผิดต่อพระสูตร เพราะไม่เกิดความลึกซึ้งและนัย

ในบทนี้เน้นถึงการวิเคราะห์คำว่า 'ปฏิจจสมุปบาท' ซึ่งเป็นที่ถกเถียงในทางความหมายและการอ้างอิงในพระสูตรว่าทำไมคำนี้ถึงไม่สอดคล้อง โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของเหตุผลทางเทววิทยาและการปรากฏการณ์ของกรรมในบริ

ประโยค - วิชาภัณฑ์วพล ภาค ๓ ตอนที่ ๗ หน้า ที่ 227 ดูริยาสักวา ความเกิดขึ้นไม่แสดง ซึ่งที่กล่าวว่า "เรานั้นรู้ว่าถึงอย่างนี้ว่า "ความเสวยอารมณ์มีเพราะปัจจัยอุปาทาน ความเสวยอารมณ์มี เพราะปัจจัยอสมากิฤทธ

บทความนี้อธิบายถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเสวยอารมณ์ในวิชาภัณฑ์วพล และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดขึ้นของความเสวยอารมณ์ ซึ่งรวมถึงอุปาทานและอสมมากิฤทธิ์ โดยเน้นการช่วยเหลือผู้ที่ศึกษาเพื่อเข้าใจหลักธรรมที่

ประโยค – วิทยาธิรมณ์แปลงภาค ๓ ตอนที่ ๒๒๘ ไม่เกิดความลักขังและนัย ข้อว่า เพราะ ไม่เกิดความลักขังและนัย การว่าน ก็แสดงนี้พระ ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า “อุทูปนท์ ปฏิสนธบุตรนี้เป็นธรรมลักขัง ทั้งอาการที่ป

บทนี้วิเคราะห์ความหมายของปฏิสนธบุตรในแง่ของความลักขังและนัยตามที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ โดยอธิบายลักษณะต่างๆ ของปฏิสนธบุตรทั้ง ๔ ประการ รวมถึงการทำความเข้าใจในความหมายของสัททเทกและการใช้คำในบริบ

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๒๙ ให้สำเร็จด้วย เพราะฉะนั้น กิริยาเพียงแค่ความนิ่งจึงไม่เป็นปฏิกุลมาท เพราะเป็นสัทเทกประการ ๑ ฉะนั้น ในอ้นนั้น พึงมีคำกล่าวว่า "พวกข้าเจ้าเข้าใช้ประองค์กับโหติ"

ในบทที่ ๒๒๙ นี้จะพูดถึงความสำคัญในการแสดงปฏิสมฺปุทาของภิกขุและความเกี่ยวข้องกับกิริยาเพียงความนิ่ง ซึ่งต้องการให้หว่านพืชผลในความเกิดขึ้นและความไม่มีความที่ควรประกอบในบทต่างๆ เช่นอธิปจจอวตาและอุปจสมฺป